Jak to się stało, że mamy takie święto jak Dzień Nauczyciela?

---

 

Otóż 14 października 1773 roku powołano Komisję Edukacji Narodowej. Jej zadaniem było zreformowanie polskiej szkoły i sposobów nauczania. Najważniejsze było to, by absolwenci potrafili samodzielnie myśleć, stosować zdobytą wiedzę w praktyce i byli światłymi obywatelami. To przecież czasy oświecenia, kiedy uważano, że w poznawaniu świata najważniejsze są:

1. rozum i myślenie zgodnie z hasłem Kartezjusza „Cogito ergo sum”, czyli „Myślę, więc jestem”;
2. doświadczenie, które nabywamy od czasów narodzenia; człowiek rodzi się „czystą kartą” i wszystko, czego doświadcza w ciągu życia, jest dla niego nauką;
3. zmysły, czyli poprzez węch, dotyk, wzrok, słuch poznajemy świat.

 

Jednak dopiero w 1972 roku ustanowiono dzień 14 października jako Dzień Nauczyciela. A od 1982 roku obchodzimy Dzień Edukacji Narodowej, bo jest to święto wszystkich pracowników oświaty, czyli nauczycieli i pracowników szkoły.

Rola nauczyciela jest bardzo ważna w życiu nie tylko uczniów, ale też całego narodu. Pielęgnuje historię, język i tożsamość narodową. To nauczyciel jest często przewodnikiem, ale w myśl chińskiego przysłowia „Nauczyciel otwiera drzwi, ale uczeń musi przez nie wejść sam.”

Dlatego świętujmy Dzień Nauczyciela nie tylko 14 października, ale każdego dnia. 

 

Tekst: Bożena Kwiatkowska